Ustanowiony w 1925 r. Miał trzy stopnie: złoty, srebrny i brązowy. Służył do nagradzania hodowców dostarczających koni wojsku. Koń taki musiał mieć określone cechy fizyczne i psychiczne. Hodowcy odnoszący największe sukcesy w hodowli koni o odpowiednich cechach, lub dostarczający ich najwięcej, byli nagradzani medalem odpowiedniej klasy, wraz z dyplomem. Prezentowany egzemplarz to medal srebrny z 1928 r. Napis na rewersie "ZA KONIA REMONTOWEGO" współcześnie brzmi trochę dziwnie, ale kiedyś określenie „remonty” oznaczało tabory, a także konie pociągowe. Medal wybity w brązie, srebrzony. Jego projektantem był Stefan Rufin Koźbielewski.
przygotowanie informacji: Piotr Rychlik
