Autor przedstawia sylwetki harcerzy z grupy "Zawiszaków", zastępu "Szarych Szeregów" w Skarżysku - Kamiennej, walczących o niepodległość. Historia czternasto-piętnastoletnich chłopców dorastających w okupowanej Polsce. Ich udział w walce z okupantem polegał na wykradaniu broni, obserwacji ruchów nieprzyjacielskich wojsk oraz przenoszeniu meldunków.

Książka jest barwną biografią jednego z dowódców AK, mjr. Bolesława Kontryma,carskiego kadeta, oficera z I wojny światowej, żołnierza Armii Czerwonej. Był on uciekinierem ze Związku Sowieckiego, a następnie oficerem Straży Granicznej oraz funkcjonariuszem Policji Państwowej, który do września 1939 r. brał czynny udział w zwalczaniu komórek komunistycznych w II RP. Po wybuchu II wojny światowej i przedostaniu się do Wielkiej Brytanii został jako cichociemny zrzucony na teren okupowanej Warszawy. Uczestniczył w Powstaniu Warszawskim, a następnie jako żołnierz 1. Dywizji Pancernej gen. St. Maczka przedostał się ponownie nad Tamizę. Po wojnie powrócił do kraju rządzonego przez komunistów. Za swoją działalność wojskową w okresie II RP i okupacji został skazany na karę śmierci, którą wykonano w 1953 roku.

Batalion AK "Czata 49", to jeden z najwaleczniejszych oddziałów Powstania Warszawskiego, który prowadził działania wojenne w najbardziej niebezpiecznych rejonach stolicy. Przez 63 dni powstania batalion przeszedł krwawy szlak bojowy prowadzący z dzielnic Woli przez Stare Miasto, Śródmieście, Czerniaków, Mokotów i znów do Śródmieścia.

Książka jest wyczerpującym opracowaniem dotyczącym historii walk batalionu AK "Kiliński", jednego z najsłynniejszych i najdzielniejszych oddziałów AK w Powstaniu Warszawskim. Podczas walk powstańczych zdobył on m.in. Prudential, Pocztę Główną oraz budynek Pasty. Czytelnik znajdzie tu informacje dotyczące organizacji poszczególnych pododdziałów batalionu i ich działalności w okresie konspiracji oraz streszczenie działań bojowych w czasie Powstania Warszawskiego.

Niniejsza praca stanowi zwieńczenie badań autora nad dziejami Okręgu Wileńskiego AK już jako okręgu eksterytorialnego, działającego w pierwszych latach Polski Ludowej. Głównym źródłem informacji są akta sądowe, potwierdzone relacjami lub innymi źródłami, uznanymi za wiarygodne.

Bohaterami tej książki jest pięciu komendantów Armii Krajowej, największej, podziemnej siły zbrojnej w okupowanej Europie. W książce zamieszczone zostały życiorysy generałów Michała Tokarzewskiego-Karaszewicza, Kazimierza Sosnkowskiego, Stefana Roweckiego, Tadeusza Bora-Komorowskiego oraz Leopolda Okulickiego. Poprzez szczegółowe opisanie biografii tzw. "wielkiej piątki", czytelnikowi przybliżono poznanie lat życia i służby, żołnierzy, którzy w czasie II wojny światowej stali się na zawsze symbolem Polski Walczącej.

Książka Filipa Musiała jest zbiorem artykułów opisujących historię komunistycznego aparatu bezpieczeństwa w Polsce. Celem tej publikacji jest ukazanie metod działania polskich komunistów w kraju. Autor wyraźnie formułuje w swojej książce przekaz dla czytelnika, że tworzony przez sowiecką siłę "nadwiślański raj" powstał na fundamencie zbrodni, zakłamania i łamania prawa.

Prof. Wojciech Materski w swojej publikacji analizuje zbrodnię katyńską, dokonaną przez reżim sowiecki wiosną 1940 r., której celem było zlikwidowanie poprzez rozstrzelanie przedstawicieli polskiej inteligencji (w tym oficerów wojska i policji). Dążeniem autora jest upowszechnienie podstawowych informacji o tym niekwestionowanym ludobójstwie i opisanie jego genezy. Prof. Materski w swojej książce opisuje również walkę, która prowadziła do światowego ujawnienia prawdy na ten temat.

Książka prof. Marka Chodakiewicza opisuje wydarzenia z lat 1944-1947.Autor na podstawie wnikliwej kwerendy archiwalnej ukazuje obraz stosunków polsko-żydowskich w kraju po drugiej wojnie światowej. Przedmiotem badań jest nie tylko próba wskazania źródła postaw antyżydowskich w podziemiu, ale i wnikliwa analiza charakteru konfliktu na tym polu. Nadto prof. Chodakiewicz ukazuje sytuację Żydów w powojennej Polsce, a przez to i wzajemną relację stosunków polsko-żydowskich.

"W imieniu Rzeczpospolitej" - to wspomnienia Stefana Korbońskiego (1901-1989), które od szeregu lat znajdują się w kanonie polskiej literatury wojennej, bez której trudno byłoby zrozumieć zawiłości II wojny światowej. Oczami przedwojennego, warszawskiego inteligenta, ukazują one życie codzienne w okupowanej Warszawie oraz atmosferę polskiego podziemia, zwłaszcza w czasiepowstania warszawskiego. Publikacja ta jest też bardzo dobrym źródłem dokumentacji osobistych wrażeń i emocji Korbońskiego, jako szefa Kierownictwa Walki Cywilnej.