"Mój wrzesień 1939" jest pamiętnikarskim zapisem przeżyć siedemnastolatka przeżywającego wojenne wrześniowe dni 1939 roku.

Marian Jędo mieszkał z rodziną w ówczesnych podkrakowskich Piaskach Wielkich i z perspektywy tego miejsca opisywał pierwsze dni konfliktu. Były to głównie działania lotnictwa niemieckiego oraz zachowania cywilnej ludności Piasków Wielkich - sąsiadów młodego Mariana Jędy. Autor był bacznym obserwatorem. Bezbłędnie rozpoznawał poszczególne typy samolotów, co wynikało z jego fascynacji tą dziedziną jeszcze przed wojną. Jędo planował naukę w szkole lotniczej, jednak warunki finansowe nie pozwoliły na to.

Istotnym walorem wspomnień Jędy jest ich szczegółowość - dla historyka Krakowa opisy dramatu wrześniowego nieba nad dawną stolicą Polski będą bezcennym źródłem. Tym bardziej, że opisy wydarzeń lotniczych w źródłach tego czasu ograniczają się raczej do okolic lotniska Rakowice-Czyżyny. Jędo chcąc wziąć udział w działaniach wojennych, w szeregach Wojska Polskiego, kilka dni po rozpoczęciu wojny udał się na wschód wraz z innymi członkami rodziny - bratem i wujem. 17 września osiągnęli Sarny na Polesiu i stamtąd powrócili za zachód Polski w obawie przed sowietami. Po przekroczeniu Bugu dołączeni zostali do grupy jeńców polskich, która 20 września dotarła do Lublina. Stamtąd przez Tarnobrzeg, Rzeszów maszerowali do Piasków Wielkich. Ich powrót zakończył się 28 września. Drobiazgowy opis tułaczki na wschód Polski czyta się jednak bardzo dobrze - podobnie jak opis wypadków w Piaskach Wielkich. Niech jednak perspektywa oglądu rzeczywistości przez młodego człowieka nas nie zwiedzie - Jędo rejestrował przewijające się przed jego oczami obrazy wrześniowego dramatu Polski nader dojrzale. Nie jest to również wyłącznie suchy zapis kronikarski. Marian Jędo wielokrotnie na kartach wspomnień dawał wyraz swoim emocjom i opiniom.

Książka na każdej stronie opatrzona jest oryginalnymi rysunkami autora, który za ich pomocą przekazuje emocje i uzupełnia informacje.

Wspomnienia Jędy, pisane żywym, barwnym, ale też prostym językiem czyta się znakomicie. Z powodzeniem nadaje się jako lektura dla starszych dzieci, biorąc również pod uwagę bogaty materiał ilustracyjny.