Akcja Burza 1944

Nocą z 21 na 22 kwietnia trzy bataliony piechoty i szwadron kawalerii ze zgrupowania "Osnowa" wraz z "warszawską" kompanią saperów 27. Wołyńskiej DP AK w ciężkim boju pod Lubomlem na Wołyniu przerwały pierścień niemieckiego okrążenia i przebiły się na północ od linii kolejowej Chełm-Kowel. Przy obu próbach wyjścia z okrążenia Dywizja poniosła ciężkie straty sięgające około 200 zabitych, rannych i wziętych do niewoli oraz ponad tysiąc tych, którzy pozostali w kotle. Część z nich rozproszyła się w terenie i ratowała na własną rękę, inni pozostali wierni żołnierskiej przysiędze, jak żołnierze II. Batalionu 50. Pułku Piechoty por. Władysława Czermińskiego "Jastrzębia", którzy po 68 dniach spędzonych w lasach i trudno dostępnych bagnach na wschód od Bugu, wymykając się obławom, przedostali się na Lubelszczyznę i dołączyli do reszty Dywizji.

W godzinach popołudniowych i wieczornych oddziały 27. Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK jakim udało się wyjść z kotła skoncentrowały się pod miejscowością Smolary na Polesiu.