Delegatura Sił Zbrojnych na Kraj (DSZ) była ogólnopolską niepodległościową konspiracyjną organizacją wojskową utworzoną 7 maja 1945 r. przez p.o. naczelnego wodza gen. Władysława Andersa. Na jej czele stanął płk Jan Rzepecki. Zadaniem DSZ była konsolidacja zbrojnego antykomunistycznego podziemia.

Podzielona była na 3 obszary: centralny (okręgi: białostocki, kielecki, lubelski, łódzki, warszawski, komendant płk J. Mazurkiewicz "Radosław"), południowy (okręgi: krakowsko-rzeszowski, górnośląski, dolnośląski, komendant płk A. Sanojca "Cis"), zachodni (okręgi: bydgoski, poznański, szczeciński, gdański, olsztyński, komendant ppłk J. Szczurek-Cergowski "Sławbor").

W miejsce rozwiązanej 5 sierpnia 1945 r. DSZ powstało Zrzeszenie "Wolność i Niezawisłość".