Urodził się 13 IV 1911 r. w Jureczkowej w Bieszczadach, na terenie ówczesnego zaboru austriackiego. Uczęszczał do Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika w Krośnie i po zdanej w 1929 r. maturze podjął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego, uzyskując w 1935 r. dyplom lekarza. Dwa lata później na tym samym uniwersytecie otrzymał stopień doktora nauk medycznych.

Jeszcze w trakcie studiów rozpoczął pracę w Zakładzie Fizjologii Uniwersytetu Poznańskiego. W latach 1935-1936 odbył przeszkolenie wojskowe w Szkole Podchorążych Sanitarnych Rezerwy w Warszawie. W kwietniu 1937 r. został powołany jako podporucznik rezerwy do czynnej służby wojskowej i skierowany na staż do Szpitala Centrum Wyszkolenia Sanitarnego, a następnie z końcem października 1937 r. do 5 Szpitala Okręgowego w Krakowie. Od lutego 1939 r. pracował w charakterze asystenta w Zakładzie Patologii Oddziału Doświadczalnego do wybuchu wojny.

Wziął udział w wojnie obronnej jako naczelny lekarz 16 Pułku Piechoty w składzie Armii "Kraków". Odznaczył się w trakcie walk pod Pszczyną (2 IX 1939 r.) oraz miejscowością Podlesie (15-16 IX 1939 r.), przeprowadzając skuteczną ewakuację punktu medycznego i niosąc pomoc rannym pod ostrzałem. 20 września został wzięty do niewoli niemieckiej.

Po dwóch tygodniach zwolniony i jako lekarz 5 X 1939 r. otrzymał od władz okupacyjnych zadanie zorganizowania walki z epidemią w okolicach Tuchowa koło Tarnowa. Stworzył tam szpital epidemiczny i ośrodek zdrowia, którego został kierownikiem. Równocześnie zaangażował się w działalność konspiracyjną. Przyjął pseudonim "Lechita", pełniąc funkcję szefa sanitariatu Inspektoratu AK Tarnów. Pod pozorem ćwiczeń straży pożarnej z obrony przeciwgazowej prowadził szkolenia dla sanitariuszy i sanitariuszek z placówki o kryptonimie "Teresa", obejmującej gminę Tuchów.

Gdy wymagała tego sytuacja, osobiście udzielał pomocy medycznej rannym żołnierzom AK. Ponadto odpowiadał za przygotowanie materiału sanitarnego dla poszczególnych placówek. Dzięki jego staraniom w niezbędny sprzęt chirurgiczny i materiały opatrunkowe udało się wyposażyć I Batalion "Barbara" 16 Pułku Piechoty AK, który wziął udział w akcji "Burza". Ze względu na podejrzenia o działalność konspiracyjną był dwukrotnie aresztowany przez Gestapo.

Po zakończeniu okupacji niemieckiej w kwietniu 1945 r. powrócił do Krakowa, zatrudniając się w Państwowym Szpitalu św. Łazarza. Od 1950 r. pracował równocześnie jako starszy asystent w Klinice Chorób Nerwowych, a od 1951 r. wykładał także fizjologię ogólną i fizjologię sportu w Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego w Krakowie (w 1972 r. przemianowanej na Akademię Wychowania Fizycznego), której był rektorem w latach 1965-1968. W 1963 r. uzyskał habilitację, natomiast w 1968 r. otrzymał stanowisko profesora (profesora nadzwyczajnego). W latach 1972-1981 kierował Oddziałem Rehabilitacji Instytutu Neurologii Akademii Medycznej w Krakowie.

Zmarł 17 IV 1995 r. w Krakowie. Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim.

Członek licznych towarzystw naukowych, m.in. Królewskiego Towarzystwa Medycznego w Londynie, Komisji Porażeń Mózgowych Dziecięcych w Nowym Jorku, Komisji Medycyny Fizykalnej i Rehabilitacji przy Światowej Federacji Neurologii, Towarzystwa Neurologicznego, Towarzystwa Medycyny Sportowej a także i organizacji społecznych - Fundacji im. Brata Alberta, Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej. Odznaczony m.in. Krzyżem Armii Krajowej, Krzyżem Walecznych oraz Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.

Adrian Świerbutowski

Literatura:
Muzeum Armii Krajowej, sygn. MAK/MP/4435, Życiorys Stanisława Grochmala, Kraków, bd., bp.
Muzeum Armii Krajowej, sygn. MAK/D/2869, Bescheininqung dr Stanislaus Grochmal, bm., 5 X 1939, k. 1.
Muzeum Armii Krajowej, sygn. MAK/D/2872, Pismo Zarządu Miejskiego w Tuchowie nr 28/13/41, Tuchów, 22 X 1941,, bp.
Muzeum Armii Krajowej, sygn. MAK/D/2885, Wniosek na odznaczenie orderem "Virtuti Militari" klasy piątej, Kraków, 16 XI 1945, bp.
Muzeum Armii Krajowej, sygn. MAK/D/2889, Dr Grochmal Stanisław Józef Karta Personalna, Kraków, 27 XII 1946, bp.
Muzeum Armii Krajowej, sygn. MAK/MP/4451, Pismo OP-564-46 o nadaniu stopnia naukowego docenta, Kraków, 11 V 1963, bp.
S. Derus, Szli partyzanci. Zarys działalności I Batalionu 16 pp. Armii Krajowej Ziemi Tarnowskiej kryptonim "Barbara" w 1944 r., Lubaszowa 1994.
S. Grochmal, Epizody z okupacyjnych przeżyć lekarza w Tarnowskiem (cz. I), "Tuchowskie Wieści", nr 4/59, lipiec-sierpień 1999, s. 8-10.
A. Pietrzykowa, Region tarnowski w okresie okupacji hitlerowskiej. Polityka okupanta i ruch oporu, Warszawa-Kraków 1984.