Urodził się Kazimierz Pużak

Urodził się Kazimierz Pużak


26 sierpnia 1883 roku urodził się w Tarnopolu Kazimierz Pużak ps. Grzegorz, Bazyli, Seret.

W realiach II Rzeczypospolitej, został na początku 1919 roku został posłem Sejmu Ustawodawczego z listy PPS, a funkcję tę pełnił nieprzerwanie do 1935 roku. Podczas wojny polsko-bolszewickiej, w odpowiedzi na bezpośrednie zagrożenie niepodległości Polski, poparł udział PPS w Rządzie Obrony Narodowej pod kierownictwem Wincentego Witosa. W 1926 roku na krótko opowiedział się za Józefem Piłsudskim, jednak wkrótce dołączył do opozycji parlamentarnej.

Po ataku Niemiec na Polskę we wrześniu 1939 roku nie opuścił Warszawy, a po jej kapitulacji podjął m.in. wraz z Tomaszem Arciszewskim i Zygmuntem Zarembą działania w celu utworzenia konspiracyjnej organizacji Wolność-Równość-Niepodległość (WRN). Od lutego 1940 roku, jako przedstawiciel jednego z najważniejszych podziemnych stronnictw politycznych, wszedł w skład Politycznego Komitetu Porozumiewawczego. 15 sierpnia 1943 roku był jedną z osób, która doprowadziła do podpisania Deklaracji Porozumienia Politycznego Czterech Stronnictw, zakładającej powstanie Rady Jedności Narodowej – podziemnego substytutu parlamentu. Po utworzeniu RJN stanął na jej czele. Funkcja ta wyznaczała mu również zasadniczą rolę podjęcia wraz z Komendantem Głównym AK oraz Delegatem Rządu na Kraj decyzję o wybuchu powstania warszawskiego, jednak Kazimierz Pużak ostatecznie nie pojawił się na decydującej naradzie w tej sprawie. Do momentu kapitulacji walczących w Warszawie, pozostawał w rejonie Śródmieścia.

Pod koniec marca 1945 roku stawił się w Pruszkowie w celu podjęcia rozmów z przedstawicielami władz sowieckich. Wraz z pozostałymi przywódcami Polskiego Państwa Podziemnego został aresztowany i następnie przewieziony do Moskwy. W pokazowym procesie został skazany na półtorej roku więzienia, jednak w wyniku amnestii jeszcze w tym samym roku powrócił do Polski. W czerwcu 1947 roku został ponownie aresztowany i skazany. Wyrok odbywał w więzieniu w Rawiczu, gdzie zmarł 30 kwietnia 1950 roku w więziennym szpitalu.